Fabeltjes

Wie gelooft er nog in fabeltjes? Nou meneer De Uil misschien, maar ik niet, en zeker niet in goede voornemens… Traditioneel staan stoppen met roken en gezonder leven bovenaan het lijstje. Best lastig allemaal.

Stoppen met roken hoef ik niet (makkelijk, want ik ben nooit begonnen), maar ik hou wel van lekker eten en een drankje (verkleinwoord eigenlijk niet nodig). Kijk maar eens naar de vierdelige documentaire ‘Salt Fat Acid Heat’ en je krijgt vanzelf trek. Maar of dat zo verstandig is…

Als er een onderwerp is waarover veel fabeltjes bestaan, dan is het diëten en afvallen. Bijvoorbeeld dat je alleen kunt afvallen als je niks eet. Dat is gelukkig niet waar, afvallen of gezonder leven valt of staat bij een gevarieerd voedingspatroon. Zo kan iedereen bedenken dat je van ‘s avonds snacken niet gezonder wordt. De verleiding is groot. Je bent moe of het is heel gezellig (met een drankje). Vroeger na een avondje stappen nog even broodje shoarma halen; tegenwoordig noemen ze dat döner kebab ofzo. Alles wordt verhipt. Het was (blijft) gewoon lekker aan het eind van de avond als je iets gedronken hebt…

Net als de oliebollen tijdens Oud & Nieuw. Word je daar nu direct dikker van? Je zult er volgens wetenschappelijk onderzoek toch zo’n 39 gegeten moeten hebben om een kilo zwaarder te zijn geworden, blijkt. Als je er een paar balansdagen achteraan doet, en veel beweegt, dan valt het mee. Moet je verder geen verkeerde eetgewoontes hebben natuurlijk.

Vertelde hier al eerder over het fitnessprogramma dat ik doe met m’n oudste dochter. Het advies dat ik en m’n dochter krijgen van onze veel te blije en supersportieve ‘fitnesscoach’ is elke dag drie hoofdmaaltijden te eten en drie ‘afgewogen’ tussendoortjes. Vasten, zoals sommige diëten weleens voorschrijven (denk aan sportvasten) is dan ook niet verstandig. Het nadeel van maar twee- of driemaal per dag eten is namelijk dat het je stofwisseling vertraagt. Je hebt minder energie en kunt je slap voelen. Door langzamere stofwisseling sla je juist meer vet op. Kortom: gewoon ‘fijn’ zes maaltijden per dag met voldoende calorieën. Je verhoogt je stofwisseling en daarmee vetverbranding. Je vermindert zo je vetopslag. Om dit ‘metabolisme’ goed aan te wakkeren, is het wel van belang om veel water te drinken. Denk daarbij als uitgangspunt aan je lichaamsgewicht gedeeld door dertig. Ja, ja, ik ‘moet’ iedere dag dus ruim 2,5 liter water drinken. Heel veel water dus. Dat is geen makkie. Heb er een speciale waterfles (met meetpunten) voor aangeschaft.

Dit alles in combinatie met een flinke portie cardio- en coretraining. Vandaag zijn we nog onder handen genomen door onze coach. Op deze manier blijft je lichaam goed functioneren en voel je je de hele dag fit, energiek en sterk. “Zorg dus goed voor jezelf!” staat dan ook in ons fitnesshandboek.

Voor ons werkt het tot nu toe in ieder geval (gedeeltelijk). Zitten nu beter in ons vel, letterlijk en figuurlijk wel te verstaan. Wondermiddelen bestaan natuurlijk niet, dus een aanpassing van je levenspatroon is hiervoor wel noodzakelijk. Zo heb ik me tijdens de afgelopen Kerstperiode slechts één keer ‘vergrepen’ aan een kaasfondue (mmm, lekker). Heb eerlijk gezegd ook nog wel wat andere steekjes laten vallen, maar hoop dat enigszins gecompenseerd te hebben met extra beweging (lees: intensief skiën)… Eén ding is zeker. De bestrijding van overgewicht is ook ‘big business‘. Dieetboeken staan al jarenlang prominent in de top 10 boekenverkoop. Ieder jaar is er wel weer een nieuwe trend of hype, zo je wilt. Zo haalde Sonjabakkeren als nieuw woord nog de Dikke van Dale 10 jaar geleden. En Sonja zelf is er ook niet slechter – wel incluis vechtscheiding – van geworden.

Wellicht hebben jullie de afgelopen maand zelf zo’n boek onder de Kerstboom zien liggen en gekregen met welgemeende adviezen. Let op verborgen suikers. Wok niet in koudgeperste olijfolie. Zelfs één glas alcohol is slecht. Overgewicht kost tien jaar van je leven. Zitten is het nieuwe roken. Vasten verlengt je leven. Of ben je de afgelopen tijd gewezen op angstaanjagende Netflix documentaires, zoals: ‘Magic Pill‘, ‘That Sugar Film‘ en ‘ What the Health‘. Kijk en huiver zou ik zeggen…

Zo lag er voor mij onder de Kerstboom (van m’n vrouw natuurlijk) de ‘Supermarkt Survival Gids’, geschreven door Teun van de Keuken. Jawel, de man achter de slaafvrije chocolade van Tony Chocolonely. Het bedrijf, waarop hij ondertussen zelf flink kritisch is geworden. Hij is dan ook niet meer betrokken bij het merk. Van de Keuken geeft in z’n boek allerlei interessante tips om niet in de trucs en verleidingen van de supermarkt te trappen. De geslepen marketingmachines van de grootgrutters doen er alles aan om je zolang mogelijk in de winkel te houden en zoveel mogelijk te laten kopen. Tip die ik al eerder kreeg, was om nooit ‘hongerig’ de supermarkt in te lopen. Zorg dat je van tevoren iets gegeten hebt. Zo is het meeste fruit in de supermarkt onrijp, omdat men er toch vanuit gaat dat de klanten er continu in knijpen (rijp fruit zou te snel rotten en onverkoopbaar worden). Verpakkingen moet je binnenste buiten draaien om goed te kijken of de slogan op de verpakking “Biologische Meergranen Bakkersbollen” daadwerkelijk klopt. Dat blijkt gewoon witbrood te zijn. Er zit namelijk niet eens volkorenmeel in.

Zijn achtergrond als de ‘Keuringsdienst van Waarde-man’ komt duidelijk naar voren. Hij ontleedt feilloos alle verpakkingen met afbeeldingen van blije boeren, of termen als Streeckgenoot (met ‘ck’). Het gaat erom wie daadwerkelijk het product maakt en waar het vandaan komt. Dat niemand zich afvraagt wat al die misleidende termen betekenen. Heineken, kwam laatst met ‘extra vers’ bier. En iets gebrouwen met oergist. Wat betekent dat in godsnaam? Alles is tegenwoordig ‘ambachtelijk’… Je wordt continu in de maling genomen. Beter is het dan ook om onverpakte producten (zeker geen blikvoer) te kopen bij de ambachtelijke slager, groenteboer en dergelijke. En als het even lukt zelf een (mini) moestuin te creëren. Smaakt een stuk beter, kan ik uit betrouwbare bron zeggen.

Vraag is wat al die adviezen eigenlijk met ons doen?

Het grootste deel van de bevolking is daar niet zo mee bezig. Zij zien het als een inperking in hun keuzevrijheid. Studies (volgens het Rijksinstituut voor Volksgezondheid en Milieu) wijzen uit dat mensen met weinig opleiding gemiddeld zes jaar eerder sterven, en gemiddeld vijftien jaar in minder goede gezondheid leven. Voorlichting lijkt de gezondheidskloof juist te vergroten, want deze bereikt vaak alleen maar de hoger opgeleiden.

Extreme diëten worden vaak gepromoot als de oplossing (lees: zijn een mooi verdienmodel). Denk aan koolhydratenvrij of het de laatste tijd populaire ‘periodieke vasten’. Met dit dieet eet je af en toe een tijdje niet, variërend van zestien uur tot enkele dagen. Verrassend genoeg is er ook aardig wat wetenschappelijk bewijs voor dat het vasten nut heeft. Enkele studies (op dieren weliswaar!) hebben uitgewezen dat periodiek vasten het risico op bepaalde kankersoorten verlaagt en het leven verlengt. Zal dan ook wel gelden voor de mens toch? Zeg het zelf maar… Voor mij werkt bewust en minder eten in combinatie met meer bewegen in alle opzichten het beste. Het moet namelijk wel leuk blijven. Ik wil mezelf niet te veel ontzeggen. Daarnaast drink ik nu inderdaad een paar liter water per dag. Dat is nog net niet genoeg voor mijn postuur trouwens leert het eerdere rekensommetje.

De gewetensvraag is of dit allemaal noodzakelijk is. We moeten toch ergens aan doodgaan. Er zijn ook voldoende onderzoeken die aangeven dat je niet eerder doodgaat door overgewicht. Wel heb je een veel grotere kans op diabetes type 2 en dergelijke. Dat helpt ook niet om oud te worden. Overal is iets aan te doen. Mijn vrouw heeft het volgende boek al voor mij besteld: Diabetes type 2? Maak jezelf beter.

Het is helder dat ik nog steeds overgewicht heb, maar thuis al lang géén overwicht meer. Of is dat ook een fabeltje?

 

Winterklaar?

Is uw tuin al winterklaar? Dat zijn de gevleugelde woorden van de Hagenezen (dat wil zeggen er geboren en getogen zijn; als je er alleen maar woont ben je een Hagenaar) Jacobse & Van Es, die langs deuren en tuinen gaan om dames op leeftijd op te lichten met hun ‘welgemeende’ tuinadvies. Oh, oh, oh, oh, mevrouwtje, we hadden géén dag later moeten komen… Ze behandelen het zogenaamde scheurgras door er basterdsuiker overeen te strooien, terwijl het wordt aangeprezen als neutronenkorrels. Als er dan ook nog sprake is ‘bladschurf’ wordt de halve tuin ontdaan van z’n mooie struiken en planten, die vervolgens weer bij buren elders in de straat aangeboden worden als winterklare heesters gegarandeerd zonder ‘takkeschurf’. Een gouwe ouwe van Van Kooten & De Bie dus.

En misschien is deze mevrouw wel heel blij met haar ‘nieuwe’ heesters. Bij veel zaken in het leven staan er winnaars en verliezers tegenover elkaar. Neem allereerst eens de handel in aandelen van bedrijven op de beurs. Bij iedere koop is er ook een verkoper. De verwachting van de eerste is dat de prijzen zullen stijgen. De andere partij verwacht juist het tegenovergestelde, een daling dus. En hoewel bedrijven in waarde kunnen stijgen, is beleggen op de beurs absoluut een ‘zero sum game’. Iedere euro, die uit de beurs wordt gehaald, is afkomstig van een andere belegger. Mooi is wel dat beiden zich gelukkig kunnen voelen. De verkoper voelt zich misschien winnaar omdat hij het aandeel met 20% winst verkoopt, terwijl de koper zich winnaar voelt omdat hij een aandeel koopt, dat in zijn ogen 20% meer waard is, dan dat hij ervoor heeft betaald. In een groter plaatje is het ook goed om te realiseren dat als in het nieuws gesproken wordt over ‘”Beleggers dumpen aandelen Facebook”, dat er ook had kunnen staan “Beleggers kopen gretig aandelen Facebook”. De enige echte winnaar van dit spel is de organisator, te weten de bank of broker, die hiervoor transactiekosten in rekening brengt. Hoe meer handel, hoe meer winst voor deze organisator. In plaats van naar goud te zoeken, kan je beter de spatels en scheppen verkopen…

Als aandelen in een bepaalde periode flink gedaald zijn – de beursindexen zijn flink gezakt – dan wil bijna niemand meer die ‘laag geprijsde’ aandelen kopen met als gevolg dat transacties op een steeds lager niveau plaatsvinden (minder vraag, dan aanbod). Stel je nu eens voor dat je hoort dat de Levi spijkerbroek, die je wilt hebben, om de hoek te krijgen is met zo’n 30% korting, dan loop je direct naar die winkel toch. Bij dalende aandelenkoersen rennen de meeste mensen echter naar de uitgang. Beleggen is dan ook in veel opzichten een fascinerend fenomeen.

Zolang je slimmer bent dan een ander kan je winnen. Dat is iets anders dan over voorkennis beschikken; ik bedoel in dit geval meer kennis van zaken. Zo kan je met een hele lucratieve transactie wel tien missers goedmaken. Dat is toch wat anders dan de chirurg, die vijf keer op honderd operaties een foute beslissing maakt, waardoor iemand voor de rest van z’n leven ‘beschadigd’ is. Deze dokter kan vervolgens direct naar een andere baan gaan zoeken. Buiten het ziekenhuis wel te verstaan. Misschien gaan beleggen?

Is beleggen dan zo makkelijk? Ik zou zeggen “ja” en “nee”. In onze markteconomie hangt de waarde van iets af van wat de gek ervoor wil geven. Het gaat mis als iedereen op hetzelfde moment iets wil hebben, waardoor de prijs onverantwoord snel omhoog gaat. Zal hier niet nog een keer over de bitcoin gaan uitweiden, dat heb ik al eerder gedaan.

Zeepbellen zijn van alle tijden. Elke keer als mensen massaal met de kudde een bepaalde kant oprennen, dan gaat het mis. Al eerder memoreerde ik de woorden van de ook door mij hoog aangeschreven superbelegger Warren Buffett in mijn blog over kuddegedrag.

Wees wantrouwend als je opvallend veel mensen in je omgeving hoort over cryptomunten, die het super doen, of een verhuurbaar huisje hebben gescoord (er waren wel vijftig andere gegadigden!). Niet meegaan met de hype is lastig, maar besef dat populair eigenlijk altijd ‘te duur’ betekent. Je kunt beter iets doen wat niemand nog doet, dan ben je sowieso goedkoper uit. Dat is in ieder geval zeepbelvrij.

Ook is het verstandig om experts niet klakkeloos te volgen. Vaak heeft zo iemand wel een eigen agenda. Zo raad ik aan om de gasten in het programma Business Class van Harry Mens niet al te serieus te nemen. Het verschil tussen een beursgoeroe en een oplichter is soms maar klein.

Verder is het belangrijk om van het verleden te leren. Als mens hebben wij maar een beperkt geheugen of zijn we simpelweg nog niet oud genoeg om alles al een keertje te hebben meegemaakt. Elke zeepbel of crisis lijkt veel exceptioneler dan die in werkelijkheid is. Een crisis kan je beter zien als een natuurverschijnsel, dat zich met zekerheid af en toe voordoet. Om hiervan niet de dupe te worden, kan je ervoor kiezen om je beleggingen te spreiden over allerlei zaken. Nog beter is het om géén geld maar mooie momenten te sparen.

Dat laatste doe ik nu door samen met m’n oudste dochter een Personal Fitness Programma (van 26 weken!) te doorlopen met 100% resultaatgarantie. Wat dat ook mag betekenen. Of de totaalaanpak van work-out, voeding en mental coaching gaat werken, ga ik jullie zeker vanaf deze plek laten weten. We zijn pas net begonnen, dus nog lang niet winterklaar…