What time is it?

Toen ik in september 2016 ‘Back to school‘ ging had ik niet kunnen bevroeden dat dit zou leiden tot een carrière als blogger. Ik wil het overigens niet groter maken dan het is. Ik beleef er gewoon ontzettend veel plezier aan om een beetje te schrijven over wat ik doe en vind. Krijg vaak te horen “je schrijft wel leuk” of “allemaal zo herkenbaar”, maar ook “wat een lange verhalen” of “onnavolgbaar waar je naartoe wilt”… Heb er zelfs eens een professioneel schrijfster naar laten kijken, die ook niks anders kon concluderen als “behoorlijk van de hak op de tak”, maar da’s blijkbaar jouw schrijfstijl. Niks aan veranderen adviseerde zij.

Vandaag dus m’n vijftigste blog. Ik zou zeggen: onthoud dat getal! Voor degene die ze niet allemaal heeft gezien of gelezen (kan eigenlijk niet), volgt een kleine bloemlezing. Heb ondertussen een lezersschare van zo’n 250 tot 300, waarop ik best trots ben. Net als m’n kinderen hun instavolgers in de gaten houden, kan ik ook zien hoeveel mensen (niet precies ‘wie’ overigens; hier géén Facebook praktijken!) lezen en in welk land ze zich bevinden. Volgens mij is het vaak vakantievermaak als ik de tropische landen zie, waar m’n lezers zitten. Ik zie iemand voor me, die liggend in een hangmat, slurpend aan een mojito gniffelend m’n blog leest.

Hoewel ik altijd wel snel weet waarover ik het wil hebben, duurt het toch altijd even voordat het goed en wel op papier staat. Ik zit hiermee ondertussen helemaal in mijn ‘Comfortzone‘. Met die blog raakte ik blijkbaar veel mensen bleek uit de reakties. Ben niet de enige met het ‘midlife-ben op zoek naar iets anders-gevoel’. Misschien heeft het iets te maken met leeftijd? Zie inderdaad steeds vaker om mij heen dat leeftijdsgenoten de schroom van zich afwerpen en voor een totaal andere richting kiezen. Helaas zoekt men dit ‘andere’ ook af en toe in relaties. De vele scheidingen bewijzen dat de cijfers kloppen. Dat kan natuurlijk een ‘Kantelmomentje‘ zijn, of toch een typisch gevalletje van ‘Dwaling‘…

Dat ik na een jaar alweer stopte met m’n studie Rechten in een diepgaand moment van ‘Reflectie‘ was voor sommigen een grote teleurstelling. De droom, die zij met mij beleefden, spatte uiteen. Ik noemde het al ‘Zelfoverschatting‘ en inderdaad kon ik de druk van het presteren niet meer aan. En dan bedoel ik vooral het schoolse systeem en de intensieve studiemethodieken van tegenwoordig.

Toevallig kwamen er in die periode (zomer 2017) twee kerels op mijn pad, die al jaren op zeer succesvolle wijze enkele pasta restaurantjes runden. Ik durfde er zelfs in mijn blog ‘Schaamteloos‘ reclame voor te maken. Tot op de dag van vandaag heeft géén enkele haar op m’n hoofd – daar heb ik er gelukkig nog steeds genoeg van, ondanks diezelfde leeftijd – spijt van de beslissing om met deze ‘Spaghetteria-boys’ in zee te gaan. Wat ik tijdens m’n jaartje studie merkte, is dat het omgaan met (veel) jonge mensen jezelf ook jong houdt, en belangrijker misschien nog ook de connectie met m’n kinderen heeft versterkt. Hoewel de uitdaging om een drietal pubermeiden klaar te stomen voor de volgende (zelfstandige) fase er niet eenvoudiger op is geworden. In dat licht bezien helpt de mediationopleiding (‘Back to school again‘), die ik eind 2018 heb gevolgd en de daarbij opgedane vaardigheden wellicht meer. Ondertussen maak ik als buurtbemiddelaar in m’n eigen gemeente de eerste vlieguren. Daar leer ik al het nodige van. Zo kan ik ‘t thuis ook een beetje in goede banen leiden.

Verder is mijn fascinatie voor documentaires, met name die gebaseerd zijn op ‘True Crime’ ook niet verdwenen. ‘As we speak’ zit ik middenin de nieuwe 8-delige Netflix documentaire ‘The Disappearance of Madeleine McCann‘. Ik blijf nog steeds die ouders verdacht vinden. Niks zo onwaarschijnlijk als de ‘Werkelijkheid‘. Noem het gerust ‘Beroepsdeformatie‘…

Ook is er mijn besmetting met het ‘Virus‘ dat sport heet… Kijk zeker ook eens naar de documentaire ‘Drive to survive‘. Sorry weer op Netflix; je zou bijna denken dat ik er een belang in heb, maar dat is niet zo. Denk overigens nog steeds wat van beleggen te weten, of is het alleen maar ‘Kuddegedrag‘? Genoemde documentaire vertelt je over het leven achter de schermen in de Formule 1 en gelukkig niet alleen maar over Max Verstappen, die behoorlijk ‘Roekeloos‘ z’n rondjes rijdt. En in dit ongelooflijke Ajax-jaar zie ik terug hoe je moet ‘Excelleren‘…

Verder zal ik moeten bewijzen dat al mijn eigen sportieve inspanningen géén ‘Fabeltjes‘ blijken te zijn. De eeuwige strijd tegen het ouder worden en de daarbij behorende groei in omvang en gewicht. Dat wil ik niet. Hopelijk blijf ik fietsverslaafd, en daardoor enigszins fit. Er staat voor deze zomer in ieder geval weer een mooie fietstocht naar Hamburg gepland. ‘Parijs was toch niet zo ver‘…

M’n fans kunnen dus gerust zijn, ook als vijftiger (binnenkort!) blijf ik bloggen. Er komt een nieuwe fase aan met uitwonende en wellicht studerende kinderen, die wel of niet zullen aantonen dat wij als ouders de twintig daarvoor liggende jaren in staat zijn geweest om onze kinderen goed ‘voor te leven’. Als opvoeden zo makkelijk zou zijn, dan had ik wel dat woord gebruikt. ‘Wat van ver komt…‘ is lekker…

Ook zullen we hier in huis – als we straks met z’n tweeën zijn – gaan zien hoe  ‘de Tovenaar en de Profeet’ verder samen hun leven invulling geven. Wie zegt er: ‘Ho ho ho‘? We hebben ieder geval nog grootse plannen voor de toekomst; alles ‘Puur Natuurnatuurlijk. Wat de toekomst gaat bieden, blijft altijd spannend. Spaar géén geld, maar spaar mooie momenten…

Een ding staat snel te gebeuren. Ben geboren in het jaar 1969, net voordat Neil Armstrong als eerste mens een stap op de maan zette. Hij sprak toen hij vanuit de maanladder van de Apollo 11 afdaalde de volgende legendarische woorden:  “That’s one small step for man, one giant leap for mankind”. Voor zo meteen geldt: ‘What time is it? It’s Partytime!’

 

Zwanen

Het Zwanenmeer is misschien wel het beroemdste ballet ter wereld. Het is al 137 jaar oud en nog steeds raken liefhebbers betoverd hierdoor. Hetzelfde liedje lijkt een beetje te gelden voor onze Blauwe Zwaan, de Koninklijke Luchtvaartmaatschappij… We weten allemaal dat de KLM in 2004 haar zelfstandigheid verloor door samen te gaan met Air France. In de jaren ervoor was de KLM overigens bijna nooit in staat gebleken om een (flinke) winst te maken. Uit studies (IATA) is gebleken dat luchtvaartmaatschappijen in z’n algemeen structureel hogere kosten dan inkomsten hebben.

Het is dan ook altijd al zo geweest dat overheden bijspringen om deze maatschappijen in leven te houden; vanzelfsprekend met als argument dat dit voor de economie van cruciaal belang is.

Nu dat is ook precies het argument dat minister Wopke Hoekstra gebruikte toen hij bijna in het geheim – slechts een Kamerlid van elke fractie had hier van tevoren iets over in ‘t oor gefluisterd gekregen – in totaal bijna 750 miljoen (inclusief transactiekosten en nog een dikke fee van €1,1 miljoen aan de ABN Amro bank) spendeerde aan het kopen van wat meer KLM-aandeeltjes (om belang net als de Franse Staat op 14% te krijgen). De gemiddelde aankoopprijs voor deze aandelen bedroeg circa €12,50 terwijl het ondertussen ‘koerst’ op niveaus rond €10,50 – 10,60 (al zo’n 15% lager dus). Het belang dat de Nederlandse staat heeft, zal financieel waarschijnlijk sowieso weinig opleveren. Kortom: gaat ons als burgers nog meer kosten.

Als belegging is Air France – KLM niet een interessant bedrijf. Ook als ze commercieel goed bezig zijn dan door meer passagiers in hun vliegtuigen te jagen, dan nog wordt dit meestal teniet gedaan door stakingen (daar zijn die Fransen goed in) of hogere kerosinekosten. Zo ook was dit in het laatste kwartaal (van 2018) het geval, flink verlieslatend dus. Dividend heeft het bedrijf overigens al jaren niet uitgekeerd.

Vliegen is in de loop der tijd een commodity geworden. Hoe kan het dat je treinkaartje naar het vliegveld soms duurder is dan je vliegticket? Er zijn maar weinig zaken de afgelopen 30 jaar zo veel goedkoper geworden; men heeft berekend dat prijzen voor vliegen nu 50% lager zijn. Dat komt niet alleen door de toegenomen concurrentie, maar ook omdat overheden vliegmaatschappijen enorm subsidiëren door bijvoorbeeld géén accijns op brandstof te heffen. Er ligt in Nederland overigens nu wel een wetsvoorstel om vanaf 2021 een vliegtaks te heffen. Ook zit er trouwens géén BTW op vliegtickets. Vliegen zou eigenlijk verschrikkelijk veel duurder moeten zijn.

De ‘tegenstrijdige’ gevolgen van deze lage prijzen, zijn dat mensen steeds meer zijn gaan vliegen. Hierdoor worden de marges van vliegmaatschappijen groter, waardoor ze weer goedkopere tickets kunnen aanbieden, waardoor mensen weer meer gaan vliegen. Een vicieuze cirkel. Géén poreuze in dit geval.

De prijs is dan ook de belangrijkste factor voor het boeken van een vlucht. Vooral jonge mensen vliegen veel en ondanks dat deze groep steeds meer bewust is van klimaat, denken ze niet echt veel na over de impact van hun goedkope vliegreisjes. Logisch dus, dat luchtvaartmaatschappijen de prijs van hun tickets het liefst zo laag mogelijk houden. Daar gaan alle nobele klimaatdoelstellingen. Ik schreef al eerder over alle gevolgen van onze (plezier-) vluchtjes. Niks Puur Natuur, zoals ik eerder schreef.

Waarom dan deze ‘sublieme meesterzet’ van onze minister? Althans zo zien de politici het zelf… Diezelfde lieden willen controle krijgen. Nou dat lijkt me al lastig met slechts 14% aandelen bezit (net als de Franse Staat). Dit zorgt meer waarschijnlijk voor impasses binnen het aandeelhouderschap. Zelf spreken ze over invloed, zoals bijvoorbeeld het ervoor zorgen dat Elbers kon aanblijven als directeur van de KLM. Ondertussen is de grote baas van het Franse moederconcern (de Canadees Smith) juist wel benoemd tot commissaris bij de KLM. Een pyrrusoverwinning dus. In plaats van controle en/of invloed nastreven met een aandelenbelang, kan de Nederlandse Staat beter zoeken naar een manier waarop zij positieve impact kan hebben op het verminderen (of compenseren) van de negatieve effecten van vliegen op ons milieu.

Het is ook nog eens best verwonderlijk dat juist een VVD-kabinet zich verlaagt tot zo’n ingrijpende staatsinterventie. Die partij heeft toch ongeveer de vrije marktwerking tot het hoogste goed verheven. Zouden we dan ook post, energiemarkt, ziekenhuizen en thuiszorg weer met wat financiële overheidssteun moeten gaan reguleren? De NS ‘hoor’ je nu roepen dat ze ook wel wat meer muntjes van de staat willen krijgen. Het maakt het met de provinciale staten verkiezingen in aantocht allemaal niet makkelijker om een geschikte politieke partij te vinden om een stem aan te verlenen. Ik beginsel ben ik namelijk liberaal denkend. Ik vind dat we als mens een beetje voor elkaar moeten zorgen, maar bovendien ook vrij moeten zijn om iets moois en leuks van ons leven te maken. Het is echter op het moment niet zo makkelijk om daarbij de juiste partij te vinden. De VVD heeft het liberalisme – waaronder ‘gelijke kansen’ – al lang verworpen en is verworden tot een partij van geldgraaiende materialisten. In de politieke-integriteits-index staan ze dan ook fier bovenaan als grootste ‘boeven’. Dit heeft wel geleid tot de volgende geestige website: “isereenvvderopgestapt.nl”  Dat leest overigens als een slecht jongensboek; (buitenechtelijke) relaties, een pornohacker en natuurlijk een ‘Halbe Zijlstra’tje’.

Zo is er trouwens ook een website die bijhoudt hoeveel dagen Ajax al niet aan kop van de Eredivisie competitie heeft gestaan, maar het adres van die website ben ik ‘toevallig’ na 1.045 dagen even vergeten. Dat begrijpen jullie wel!

De PVV van Wilders en Baudet’s Forum voor Democratie bieden al helemaal géén alternatief. De PVV is een ‘one issue, one man partij’, terwijl Baudet een ijdeltuit is met behoorlijk racistisch gedachtengoed. De partijen aan de linkerkant van het spectrum hebben op dit moment ook niet de meest verfrissende lieden aan het front staan. Of D66 met Rob Jetten beter af is dan met Alexander Pechtold betwijfel ik. Kan me overigens best vinden in aantal standpunten van deze partij, maar lang halsstarrig blijven vasthouden aan een gekozen burgemeester en een bindend referendum helpt niet. De PvdA, SP en GroenLinks zouden misschien door een samenwerking nog ergens toe in staat kunnen zijn, maar daar lijken ze voorlopig nog niet aan toe te zijn. Blijft het CDA over, maar waar staan die nu eigenlijk voor, wel of geen kinderpardon, wel of geen klimaatakkoord? Ik weet het niet meer… 50plus ben ik gelukkig ook nog niet. Misschien dat ik dan toch voor een lokale uitweg moet kiezen. De provinciale kieswijzer heeft me daarbij geholpen; ik stem wel op U26gemeenten deze keer, lekker ‘provinciaal lokaal’ en wat meer groen in de omgeving.

Over zwanen gesproken… Ik voorzie dat de VVD als grootste partij met Rutte in de hoofdrol een langzaam stervende zwaan is.  Vraag is wel: ‘Welke Zwarte Zwaan komt er dan voorbij?’

 

 

 

Puur Natuur

Klinkt als iets wat we allemaal willen, ‘Puur Natuur’. Helaas blijkt dat alles wat we graag doen (denk aan autorijden, vliegen) of dragen (kleding) of eten (vlees) helemaal niet zo goed is. Moeten we dan terug naar de natuur?

Hoorde voor alle vaak plastic spulletjes, die we thuis gebruiken al de term ‘chemische huishouding’. Maar om nu bijna je gehele huisraad uit het raam te gooien is ook zo wat. Welke keuzes je ook maakt, ‘je eet spinazie’ (1 pak heeft waterfood print van 476 liter), ‘je rijdt naar je werk van Utrecht naar Amsterdam’ (15 kilo COper dag), ‘je vliegt een keer naar Nice’ (240 kilo CO2 uitstoot perpersoon), je beïnvloedt het milieu.

Wat is dat CO2 nu eigenlijk precies? Waarschijnlijk herinneren jullie net als ik nog wel uit zo’n versleten Binas-tabellenboek (van de middelbare school) dat deze chemische formule staat voor koolstofdioxide, ook wel koofzuurgas genoemd. Het is dat kleur- en reukloos gas dat wordt uitgestoten bij bijvoorbeeld de verbranding van fossiele brandstoffen (olie, gas, kolen), maar ook dieren en wij als mensen stoten CO2 uit (dus géén scheten meer laten graag). Een teveel aan deze CO2 in de lucht zorgt voor een vermindering van zuurstof in de lucht waardoor de lucht die we ademen minder gezond is.

CO2 wordt op dit moment dan ook gezien als de oorzaak van de opwarming van de aarde. Toch zijn er ook nog steeds geleerden, die zeggen dat het ook gaat om grote natuurkrachten. Meest waarschijnlijk is dat de opwarming veroorzaakt wordt door een combinatie van CO2 en natuurkrachten. Hierover is nog volop discussie.

Anderzijds is wél duidelijk dat CO2 in combinatie met water (chemische formule H2O) onmisbaar is voor het leven op aarde. Die ‘groene’ rol van CO2 schijnt ook buitengewoon belangrijk te zijn, maar daar hoor je weinig over. Het aardse systeem is ongelooflijk complex, zelfs zo ingenieus, dat wij amper kunnen bevatten hoe het leven -zoals wij dit nu kennen – zich in al haar diversiteit heeft kunnen ontwikkelen. Aanpassing aan de natuurlijke omgeving loopt dan ook als een rode draad door de geschiedenis van alle leven op aarde.

Als mens denken wij vaak complexe dingen te begrijpen en te kunnen beheersen, maar het zou niet de eerste keer zijn dat we ons daarin vergissen. Zo zag ik recent de fascinerende documentaire ‘AlphaGo’. Het Chinese bordspel Go lijkt kinderlijk eenvoudig, maar is juist heel ingewikkeld. Het spel heeft meer mogelijke bordopstellingen dan atomen in het universum en wordt al lang gezien als de grootste uitdaging voor kunstmatige intelligentie. Absoluut het kijken waard.

Omdat wij (en in ieder geval ik) niet meer het vermogen en kennis hebben om deze complexe wereld te doorgronden, bekijk ik het zelf meer vanuit bewustzijn. Wat voelt voor mij goed en wat niet… Wil zeker niet al te hypocriet zijn hierin, want zo’n ‘groen mannetje’ ben ik niet. Door m’n vrienden word ik vaak gekscherend CEO genoemd wordt, in de betekenis van ‘Chief Entertainment Officer’ dan wel te verstaan. Dit betekent bijvoorbeeld dat ik een vluchtje meer of minder niet schuw. ‘Eddie’s Travel’ is dan ook een 100% dochteronderneming van ‘Eddie’s Entertainment Group™. Terwijl ik mij bewust ben dat ik vaak niet duurzaam bezig ben, handel ik er niet naar. Lekker asociaal dus, mag je denken en zeggen. Toch is er bij mij iets veranderd. Ik doe deze verkeerde dingen tegenwoordig ‘willens en wetens’.  We worden nu te kust en te keur bang gemaakt met “reizen is het nieuwe roken”, “vlees is het nieuwe roken” of “suiker is het nieuwe roken”. Kortom: het hele leven is het nieuwe roken. En jullie weten hoezeer ik daar tegen ben.

Waarom pas ik mijn gedrag dan niet volledig aan? Het gaat de mens en mij zeker ook uiteindelijk om blijheid en vrijheid. Je kunnen verplaatsen is het ultieme gevoel van vrijheid. Vraag het aan m’n dochter, die volgende week 18 jaar wordt. Zij heeft al bijna jaartje haar rijbewijs en mag dus al onder begeleiding rijden (ik heb zo’n begeleiderspas – zit regelmatig naast haar), maar ze kan niet wachten tot ze straks alléén in een auto kan stappen en ergens heen kan rijden. Een rondje ring ofzo middenin de nacht? Je hele leven thuis op de bank blijven zitten is ook niet de oplossing. En fietsen vind ik persoonlijk heel leuk, zelfs naar Parijs, maar is ook niet de makkelijkste manier om aandacht te geven aan en contact te houden met je vrienden. Lastig dus dat reduceren van ‘reizen‘…

Ik ben mij er sterk van bewust dat ook ik met veel minder voedsel en in het bijzonder vlees kan leven. Scheelt ook een hoop kilo’s; m’n personal coach zal er blij mee zijn. De mensen, die mij goed kennen weten dat ik op z’n tijd een goed stukje vlees absoluut wel kan waarderen. Zal dan ook niet zo snel vegetariër of in verdergaande mate veganist worden. Vlees bevat gelukkig ook belangrijke mineralen, vitaminen, goede voedingsvetten en eiwitten. Mooi excuus dus om toch af en toe een stukje vlees te eten. Maar één keer per week kan dan ook voldoende zijn. Of moeten we over op nepvlees? De Vegetarische Slager (best geestige naam als je erover nadenkt – een slager is natuurlijk nooit vegetarisch) is recent overgenomen door Unilever. We laten ons graag ‘foppen’. Kijk maar eens naar de namen op hun verpakkingen: kipstuckjes, rauw gehackt, biefstuckreepjes etc. De commercie straalt ervan af. Hoezo moeten we eigenlijk vlees vervangen? In India (met 1,3 miljard inwoners) wordt hoofdzakelijk vegetarisch gegeten, heerlijke curries enzo.

Goed doen voor het milieu dus. Vroeger was dat nog makkelijk. Je plastic zakje hergebruiken bij de supermarkt, netjes de lichten uitdoen als je een kamer verliet en ‘s nachts de verwarming uitzetten voor het slapen gaan. Een goed mens zijn is tegenwoordig bijna een onmogelijke opdracht. Althans ééntje, die ik zelf heel moeilijk vind.

We weten eigenlijk met z’n allen niet precies wat wel of niet goed is. Wat bij mij in ieder geval resteert is een schuldgevoel. Hoe dit af te kopen? In de oude tijden ging je naar de kerk en biechtte je al je zonden op, een aflaat en je kon weer verder. Als het tegenzat moest je later misschien nog een keer terugkomen. En nu? Heb voor mezelf in ieder geval besloten om bewuster te consumeren (liefst consuminderen dus) en daarnaast onderzoeken we de mogelijkheid om dichtbij huis onze CO2 uitstoot als gezin te compenseren door een voedselbos te ontwikkelen.

Dit lijkt een efficiënte (bewezen dat het werkt) en vooral mooie manier om CO2 vast te leggen, daarom willen wij een natuurlint ontwikkelen. Daarvoor moet je ergens aan een bosrand fruitbomen (denk aan appel, peer of kers) en struiken (allerlei bessen of thee) gaan planten. Als commerciële landbouwmethode is dit niet rendabel, maar er moeten toch genoeg stukjes braakliggend weiland zijn om zoiets op te zetten. De getallen die erbij horen (aantal vierkante meter dat nodig is om jaarlijkse uitstoot van gemiddelde Nederlander te compenseren) zijn nog wel schokkend. Om een jaarlijkse uitstoot van 10 ton CO2 te compenseren moet je ieder jaar een stuk grond van circa 400 m2 beplanten. Stel dat wij als gezin (van 5) op deze wijze te werk zouden willen gaan, dan moeten wij jaarlijks 2.000 m2 beplanten. Over een periode van bijvoorbeeld 30 jaar betekent dat minstens 6 hectare.

Stel dat ik onze toch best nog “groene” provincie Utrecht als uitgangspunt neem (totaal oppervlakte 144.915 hectare; 1,2 miljoen inwoners), dan leert snel rekensommetje dat niet iedereen met ditzelfde gelukzalige idee moet komen. Vraag is waar je überhaupt hier in de buurt over 6 hectare grond kan beschikken. Dat is een “giga” oppervlakte en onbetaalbaar. Uiteraard is bezit ervan niet puur noodzakelijk of wenselijk. Het gaat er meer omdat de natuur “Puur Natuur” blijft. Een eigen strookje “eetbaar” bos zou toch hartstikke mooi zijn. En ik drink er graag eens een zelfgemaakt glaasje vlierbessen sap van (in Eddie’s Juice Bar™).