Ik ben #moe

Weet niet hoe jullie je voelen, maar ik ben #moe! En dan bedoel ik niet vermoeid van de Kerst of het afsteken van vuurwerk. Dat laatste heb ik namelijk nog nooit gedaan, maar daar kom ik zo op terug.

Wat is er aan de hand? Ik ben helemaal klaar met alle ‘hashtag dit’ en ‘hashtag dat’. Daar word ik dus een beetje recalcitrant van. Sowieso een eigenschap waar ik wel vaker last van heb. Ik vind het heerlijk om af en toe juist iets anders te doen dan wat er gezegd of verwacht wordt. Volgzaam ben ik zeker niet. Ik verwacht dat wel van anderen trouwens. De mensen die mij beter kennen, zullen dit herkennen.

Ik ben er dus klaar mee! De eerste hashtag die ik dit jaar tegenkwam was #dryjanuary… Ik dacht eerst even dat het de wens voor een mooie droge winter betrof. Wist je dat de rayonhoofden al uit hun #winterslaap zijn ontwaakt? Maar al snel had ik door dat het een moedige actie is van mensen om te werken aan een schone lever, blakende gezondheid of een strakke sixpack. Een maand lang géén druppel alcohol drinken dus. Nou weten we natuurlijk allemaal dat drank niet goed voor de hersencellen is, maar is het voor onze lange termijn gezondheid wel zo verstandig om ‘all the way’ te gaan. De korte termijn effecten zijn duidelijk. Je valt zeker een paar kilootjes af en als je een flinke innemer bent misschien wel meerdere kilo’s. Je bloeddruk zal meestal ook wat lager worden. En sommige mensen slapen er ook beter door. Net als de bedpartners die normaal naast deze snurkers liggen. Daarnaast kan het ook heel waardevol zijn om je relatie tot alcohol (lees: afhankelijkheid) te ‘resetten’. Maar pas op voor alle fabeltjes.

Er zijn ook gevaren bij #dryjanuary is uit onderzoeken gebleken. Mensen kunnen 31 dagen onthouding zien als een soort psychologische toestemming om na afloop weer net zo veel of zelfs meer te gaan drinken als eerst. Ook kan het ervoor zorgen dat je het jaar al begint met een negatieve mindset, terwijl je juist zo knallend het jaar ‘twintig twintig’ had willen ingaan. Zo adviseren experts om drie alcoholvrije dagen per week aan te houden, maar er zijn ook andere manieren om je organen te ontzien. Door veel te sporten verbrand je lever ook vet en als je meer fruit eet en minder suikers helpt dat ook. Je gezondheid wordt niet uitsluitend door alcoholconsumptie bepaald. Zorg dat je winterklaar bent.

Zelf heb ik ook wel eens een maandje niks gedronken. Op een gegeven moment kon ik de ‘Spa Rood’ niet meer zien; ben toen maar overgegaan op de alcoholvrije cocktails. Dat ziet er tenminste nog een beetje gezellig uit. Grootste probleem bij mij was vervolgens het ‘jojo-effect’. In het begin raakte ik snel flink wat kilo’s kwijt, maar daarna kwam ik ‘sterker’ (lees: zwaarder) terug. Vetcellen – in ieder geval die van mij – kunnen maar moeilijk omgaan met veranderingen. Ze krijgen stress, namelijk celstress. De cel kan hier op twee manieren op reageren. Namelijk door de ruimte om de cel heen te vergroten ofwel door de cel opnieuw aan te vullen met vet ofwel te groeien. Het vergroten van de omgeving kost de cel veel energie. Terwijl je juist minder energie hebt als je op dieet bent. Daarom kiest de vetcel voor de gemakkelijke weg: opnieuw groeien. Daardoor is het mogelijk dat je juist weer meer aankomt, zoals in mijn geval. Ik schreef al eerder over de ‘poreuze cirkel’.

Bij mij helpt het veranderen van mijn levensstijl beter om gezond te blijven. Zo heb ik om de alcoholconsumptie in te dammen – en nooit meer ‘roekeloos’ te zijn – de 0.0 biertjes al enige tijd geleden stevig omarmd. De Leffe 0.0 smaakt overigens een stuk beter dan Heineken 0.0 (zal maar niet zeggen dat ik aandelen Anheuser-Busch, producent van Leffe, bezit). Er zit overigens wel flink wat suiker in deze alcoholvrije biertjes; in écht bier nauwelijks. Verder probeer ik steeds gezonder te eten. Minder vlees, maar ik ben zeker géén vegetariër of veganist. Wat een gedoe. Ik kwam deze maand ook #veganuary nog tegen. Brrrr, weer zo’n hashtag…

Niet alleen gezond eten helpt, maar ook voldoende beweging (vet verbranden!) is belangrijk. Zo heb ik ook dit jaar mijn fietsdoel op Strava weer gesteld op 6.000 kilometer. Dit heb ik in 2019 netjes gehaald. Hoogtepunt van het jaar was de fietstrip naar Hamburg. Ook dit jaar staat er weer een ‘volwassen’ tochtje op het vizier. Fietsend (en varend) naar en door Yorkshire.

Gewicht is maar een getal. Ik ben dan ook al m’n hele leven ‘te kort voor m’n gewicht’. Ben tegenwoordig niet meer gefrustreerd over het feit dat m’n ‘Body Mass Index’ (BMI) al sinds de dag dat ik m’n ega ontmoette en verleidde nooit meer binnen de norm (<25) is gekomen. Oh, wat was ik ‘afgetraind’ toen. Ik had een weddenschap met een clubgenoot. De ‘eindweging’ deden we op Schiphol op de kofferweegschaal bij de incheckbalie. Bij vertrek voor onze eerste Lustrumreis, binnenkort volgt de zesde. Over de weddenschap kan ik zeggen “gewonnen”! En als grote bonus ontmoette ik in dezelfde maand (december 1995) de vrouw van m’n leven.

Maar laten we eerlijk zijn. Iedereen vindt wel iets minder mooi aan zijn of haar lichaam, maar dat kunnen we beter accepteren. Ze zeggen dat je mooi bent zoals je bent. Dat geloof ik dan maar. Wat andere mensen van jouw lichaam vinden, is niet relevant. Gelukkig. Gezond zijn wel!

En gezond verstand helpt ook. We hebben dit jaar voor ruim 70 miljoen euro aan vuurwerk afgestoken. De schade is vooralsnog berekend op 15 miljoen euro. Het Verbond van Verzekeraars spreekt zorgelijk genoeg van een “gemiddelde jaarwisseling”. En dan heb ik het nog niet eens over alle immateriële en gevolgschade voor de nabestaanden van mensen die er nu helemaal niet meer zijn of voor mensen die voor hun hele leven verminkt zijn. Hoe moeilijk kan het zijn om al het vuurwerk te verbieden. In bijna alle omringende landen hebben ze dat al lang bedacht. In ieder geval voor het zwaardere knalwerk. Zelf heb ik vuurwerk altijd gezien als ‘geld verbranden’ dus voor mij is de stap niet groot. En natuurlijk kan óók ik genieten van een mooie en spectaculaire vuurwerkshow met muziek en tierelantijnen. Laten we daar dan als overheid jaarlijks nog wat geld aan uitgeven, maar per saldo is dat een stuk goedkoper dan alle ellende, die we nu van het vuurwerk hebben.

#vuurwerkverbodnu

Winterklaar?

Is uw tuin al winterklaar? Dat zijn de gevleugelde woorden van de Hagenezen (dat wil zeggen er geboren en getogen zijn; als je er alleen maar woont ben je een Hagenaar) Jacobse & Van Es, die langs deuren en tuinen gaan om dames op leeftijd op te lichten met hun ‘welgemeende’ tuinadvies. Oh, oh, oh, oh, mevrouwtje, we hadden géén dag later moeten komen… Ze behandelen het zogenaamde scheurgras door er basterdsuiker overeen te strooien, terwijl het wordt aangeprezen als neutronenkorrels. Als er dan ook nog sprake is ‘bladschurf’ wordt de halve tuin ontdaan van z’n mooie struiken en planten, die vervolgens weer bij buren elders in de straat aangeboden worden als winterklare heesters gegarandeerd zonder ‘takkeschurf’. Een gouwe ouwe van Van Kooten & De Bie dus.

En misschien is deze mevrouw wel heel blij met haar ‘nieuwe’ heesters. Bij veel zaken in het leven staan er winnaars en verliezers tegenover elkaar. Neem allereerst eens de handel in aandelen van bedrijven op de beurs. Bij iedere koop is er ook een verkoper. De verwachting van de eerste is dat de prijzen zullen stijgen. De andere partij verwacht juist het tegenovergestelde, een daling dus. En hoewel bedrijven in waarde kunnen stijgen, is beleggen op de beurs absoluut een ‘zero sum game’. Iedere euro, die uit de beurs wordt gehaald, is afkomstig van een andere belegger. Mooi is wel dat beiden zich gelukkig kunnen voelen. De verkoper voelt zich misschien winnaar omdat hij het aandeel met 20% winst verkoopt, terwijl de koper zich winnaar voelt omdat hij een aandeel koopt, dat in zijn ogen 20% meer waard is, dan dat hij ervoor heeft betaald. In een groter plaatje is het ook goed om te realiseren dat als in het nieuws gesproken wordt over ‘”Beleggers dumpen aandelen Facebook”, dat er ook had kunnen staan “Beleggers kopen gretig aandelen Facebook”. De enige echte winnaar van dit spel is de organisator, te weten de bank of broker, die hiervoor transactiekosten in rekening brengt. Hoe meer handel, hoe meer winst voor deze organisator. In plaats van naar goud te zoeken, kan je beter de spatels en scheppen verkopen…

Als aandelen in een bepaalde periode flink gedaald zijn – de beursindexen zijn flink gezakt – dan wil bijna niemand meer die ‘laag geprijsde’ aandelen kopen met als gevolg dat transacties op een steeds lager niveau plaatsvinden (minder vraag, dan aanbod). Stel je nu eens voor dat je hoort dat de Levi spijkerbroek, die je wilt hebben, om de hoek te krijgen is met zo’n 30% korting, dan loop je direct naar die winkel toch. Bij dalende aandelenkoersen rennen de meeste mensen echter naar de uitgang. Beleggen is dan ook in veel opzichten een fascinerend fenomeen.

Zolang je slimmer bent dan een ander kan je winnen. Dat is iets anders dan over voorkennis beschikken; ik bedoel in dit geval meer kennis van zaken. Zo kan je met een hele lucratieve transactie wel tien missers goedmaken. Dat is toch wat anders dan de chirurg, die vijf keer op honderd operaties een foute beslissing maakt, waardoor iemand voor de rest van z’n leven ‘beschadigd’ is. Deze dokter kan vervolgens direct naar een andere baan gaan zoeken. Buiten het ziekenhuis wel te verstaan. Misschien gaan beleggen?

Is beleggen dan zo makkelijk? Ik zou zeggen “ja” en “nee”. In onze markteconomie hangt de waarde van iets af van wat de gek ervoor wil geven. Het gaat mis als iedereen op hetzelfde moment iets wil hebben, waardoor de prijs onverantwoord snel omhoog gaat. Zal hier niet nog een keer over de bitcoin gaan uitweiden, dat heb ik al eerder gedaan.

Zeepbellen zijn van alle tijden. Elke keer als mensen massaal met de kudde een bepaalde kant oprennen, dan gaat het mis. Al eerder memoreerde ik de woorden van de ook door mij hoog aangeschreven superbelegger Warren Buffett in mijn blog over kuddegedrag.

Wees wantrouwend als je opvallend veel mensen in je omgeving hoort over cryptomunten, die het super doen, of een verhuurbaar huisje hebben gescoord (er waren wel vijftig andere gegadigden!). Niet meegaan met de hype is lastig, maar besef dat populair eigenlijk altijd ‘te duur’ betekent. Je kunt beter iets doen wat niemand nog doet, dan ben je sowieso goedkoper uit. Dat is in ieder geval zeepbelvrij.

Ook is het verstandig om experts niet klakkeloos te volgen. Vaak heeft zo iemand wel een eigen agenda. Zo raad ik aan om de gasten in het programma Business Class van Harry Mens niet al te serieus te nemen. Het verschil tussen een beursgoeroe en een oplichter is soms maar klein.

Verder is het belangrijk om van het verleden te leren. Als mens hebben wij maar een beperkt geheugen of zijn we simpelweg nog niet oud genoeg om alles al een keertje te hebben meegemaakt. Elke zeepbel of crisis lijkt veel exceptioneler dan die in werkelijkheid is. Een crisis kan je beter zien als een natuurverschijnsel, dat zich met zekerheid af en toe voordoet. Om hiervan niet de dupe te worden, kan je ervoor kiezen om je beleggingen te spreiden over allerlei zaken. Nog beter is het om géén geld maar mooie momenten te sparen.

Dat laatste doe ik nu door samen met m’n oudste dochter een Personal Fitness Programma (van 26 weken!) te doorlopen met 100% resultaatgarantie. Wat dat ook mag betekenen. Of de totaalaanpak van work-out, voeding en mental coaching gaat werken, ga ik jullie zeker vanaf deze plek laten weten. We zijn pas net begonnen, dus nog lang niet winterklaar…