Puur Natuur

Klinkt als iets wat we allemaal willen, ‘Puur Natuur’. Helaas blijkt dat alles wat we graag doen (denk aan autorijden, vliegen) of dragen (kleding) of eten (vlees) helemaal niet zo goed is. Moeten we dan terug naar de natuur?

Hoorde voor alle vaak plastic spulletjes, die we thuis gebruiken al de term ‘chemische huishouding’. Maar om nu bijna je gehele huisraad uit het raam te gooien is ook zo wat. Welke keuzes je ook maakt, ‘je eet spinazie’ (1 pak heeft waterfood print van 476 liter), ‘je rijdt naar je werk van Utrecht naar Amsterdam’ (15 kilo COper dag), ‘je vliegt een keer naar Nice’ (240 kilo CO2 uitstoot perpersoon), je beïnvloedt het milieu.

Wat is dat CO2 nu eigenlijk precies? Waarschijnlijk herinneren jullie net als ik nog wel uit zo’n versleten Binas-tabellenboek (van de middelbare school) dat deze chemische formule staat voor koolstofdioxide, ook wel koofzuurgas genoemd. Het is dat kleur- en reukloos gas dat wordt uitgestoten bij bijvoorbeeld de verbranding van fossiele brandstoffen (olie, gas, kolen), maar ook dieren en wij als mensen stoten CO2 uit (dus géén scheten meer laten graag). Een teveel aan deze CO2 in de lucht zorgt voor een vermindering van zuurstof in de lucht waardoor de lucht die we ademen minder gezond is.

CO2 wordt op dit moment dan ook gezien als de oorzaak van de opwarming van de aarde. Toch zijn er ook nog steeds geleerden, die zeggen dat het ook gaat om grote natuurkrachten. Meest waarschijnlijk is dat de opwarming veroorzaakt wordt door een combinatie van CO2 en natuurkrachten. Hierover is nog volop discussie.

Anderzijds is wél duidelijk dat CO2 in combinatie met water (chemische formule H2O) onmisbaar is voor het leven op aarde. Die ‘groene’ rol van CO2 schijnt ook buitengewoon belangrijk te zijn, maar daar hoor je weinig over. Het aardse systeem is ongelooflijk complex, zelfs zo ingenieus, dat wij amper kunnen bevatten hoe het leven -zoals wij dit nu kennen – zich in al haar diversiteit heeft kunnen ontwikkelen. Aanpassing aan de natuurlijke omgeving loopt dan ook als een rode draad door de geschiedenis van alle leven op aarde.

Als mens denken wij vaak complexe dingen te begrijpen en te kunnen beheersen, maar het zou niet de eerste keer zijn dat we ons daarin vergissen. Zo zag ik recent de fascinerende documentaire ‘AlphaGo’. Het Chinese bordspel Go lijkt kinderlijk eenvoudig, maar is juist heel ingewikkeld. Het spel heeft meer mogelijke bordopstellingen dan atomen in het universum en wordt al lang gezien als de grootste uitdaging voor kunstmatige intelligentie. Absoluut het kijken waard.

Omdat wij (en in ieder geval ik) niet meer het vermogen en kennis hebben om deze complexe wereld te doorgronden, bekijk ik het zelf meer vanuit bewustzijn. Wat voelt voor mij goed en wat niet… Wil zeker niet al te hypocriet zijn hierin, want zo’n ‘groen mannetje’ ben ik niet. Door m’n vrienden word ik vaak gekscherend CEO genoemd wordt, in de betekenis van ‘Chief Entertainment Officer’ dan wel te verstaan. Dit betekent bijvoorbeeld dat ik een vluchtje meer of minder niet schuw. ‘Eddie’s Travel’ is dan ook een 100% dochteronderneming van ‘Eddie’s Entertainment Group™. Terwijl ik mij bewust ben dat ik vaak niet duurzaam bezig ben, handel ik er niet naar. Lekker asociaal dus, mag je denken en zeggen. Toch is er bij mij iets veranderd. Ik doe deze verkeerde dingen tegenwoordig ‘willens en wetens’.  We worden nu te kust en te keur bang gemaakt met “reizen is het nieuwe roken”, “vlees is het nieuwe roken” of “suiker is het nieuwe roken”. Kortom: het hele leven is het nieuwe roken. En jullie weten hoezeer ik daar tegen ben.

Waarom pas ik mijn gedrag dan niet volledig aan? Het gaat de mens en mij zeker ook uiteindelijk om blijheid en vrijheid. Je kunnen verplaatsen is het ultieme gevoel van vrijheid. Vraag het aan m’n dochter, die volgende week 18 jaar wordt. Zij heeft al bijna jaartje haar rijbewijs en mag dus al onder begeleiding rijden (ik heb zo’n begeleiderspas – zit regelmatig naast haar), maar ze kan niet wachten tot ze straks alléén in een auto kan stappen en ergens heen kan rijden. Een rondje ring ofzo middenin de nacht? Je hele leven thuis op de bank blijven zitten is ook niet de oplossing. En fietsen vind ik persoonlijk heel leuk, zelfs naar Parijs, maar is ook niet de makkelijkste manier om aandacht te geven aan en contact te houden met je vrienden. Lastig dus dat reduceren van ‘reizen‘…

Ik ben mij er sterk van bewust dat ook ik met veel minder voedsel en in het bijzonder vlees kan leven. Scheelt ook een hoop kilo’s; m’n personal coach zal er blij mee zijn. De mensen, die mij goed kennen weten dat ik op z’n tijd een goed stukje vlees absoluut wel kan waarderen. Zal dan ook niet zo snel vegetariër of in verdergaande mate veganist worden. Vlees bevat gelukkig ook belangrijke mineralen, vitaminen, goede voedingsvetten en eiwitten. Mooi excuus dus om toch af en toe een stukje vlees te eten. Maar één keer per week kan dan ook voldoende zijn. Of moeten we over op nepvlees? De Vegetarische Slager (best geestige naam als je erover nadenkt – een slager is natuurlijk nooit vegetarisch) is recent overgenomen door Unilever. We laten ons graag ‘foppen’. Kijk maar eens naar de namen op hun verpakkingen: kipstuckjes, rauw gehackt, biefstuckreepjes etc. De commercie straalt ervan af. Hoezo moeten we eigenlijk vlees vervangen? In India (met 1,3 miljard inwoners) wordt hoofdzakelijk vegetarisch gegeten, heerlijke curries enzo.

Goed doen voor het milieu dus. Vroeger was dat nog makkelijk. Je plastic zakje hergebruiken bij de supermarkt, netjes de lichten uitdoen als je een kamer verliet en ‘s nachts de verwarming uitzetten voor het slapen gaan. Een goed mens zijn is tegenwoordig bijna een onmogelijke opdracht. Althans ééntje, die ik zelf heel moeilijk vind.

We weten eigenlijk met z’n allen niet precies wat wel of niet goed is. Wat bij mij in ieder geval resteert is een schuldgevoel. Hoe dit af te kopen? In de oude tijden ging je naar de kerk en biechtte je al je zonden op, een aflaat en je kon weer verder. Als het tegenzat moest je later misschien nog een keer terugkomen. En nu? Heb voor mezelf in ieder geval besloten om bewuster te consumeren (liefst consuminderen dus) en daarnaast onderzoeken we de mogelijkheid om dichtbij huis onze CO2 uitstoot als gezin te compenseren door een voedselbos te ontwikkelen.

Dit lijkt een efficiënte (bewezen dat het werkt) en vooral mooie manier om CO2 vast te leggen, daarom willen wij een natuurlint ontwikkelen. Daarvoor moet je ergens aan een bosrand fruitbomen (denk aan appel, peer of kers) en struiken (allerlei bessen of thee) gaan planten. Als commerciële landbouwmethode is dit niet rendabel, maar er moeten toch genoeg stukjes braakliggend weiland zijn om zoiets op te zetten. De getallen die erbij horen (aantal vierkante meter dat nodig is om jaarlijkse uitstoot van gemiddelde Nederlander te compenseren) zijn nog wel schokkend. Om een jaarlijkse uitstoot van 10 ton CO2 te compenseren moet je ieder jaar een stuk grond van circa 400 m2 beplanten. Stel dat wij als gezin (van 5) op deze wijze te werk zouden willen gaan, dan moeten wij jaarlijks 2.000 m2 beplanten. Over een periode van bijvoorbeeld 30 jaar betekent dat minstens 6 hectare.

Stel dat ik onze toch best nog “groene” provincie Utrecht als uitgangspunt neem (totaal oppervlakte 144.915 hectare; 1,2 miljoen inwoners), dan leert snel rekensommetje dat niet iedereen met ditzelfde gelukzalige idee moet komen. Vraag is waar je überhaupt hier in de buurt over 6 hectare grond kan beschikken. Dat is een “giga” oppervlakte en onbetaalbaar. Uiteraard is bezit ervan niet puur noodzakelijk of wenselijk. Het gaat er meer omdat de natuur “Puur Natuur” blijft. Een eigen strookje “eetbaar” bos zou toch hartstikke mooi zijn. En ik drink er graag eens een zelfgemaakt glaasje vlierbessen sap van (in Eddie’s Juice Bar™).

 

4 thoughts on “Puur Natuur”

  1. Goed verhaal….lekker kort…
    Laat het maar aan je dochters over en blijf je verwonderen fijne neef ..
    See you at the end of March!

  2. Je hebt je huiswerk zorgvuldig gedaan. Niets is wat het lijkt. Duurzaam leven wil volgens mij zeggen dat je in je leven per saldo emissieloos eindigt (Life Cycle Analysis). Oftewel net zoveel verbruikt als je uiteindelijk weer teruglevert. En dat zal voor ieder een andere manier van leven inhouden. Een voedselbos is selchts voor enkelen weggelegd. Maar voor allen geldt: de meest duurzame manier van reizen is om de volgende te cancellen…

  3. besef en schuldgevoel is een goed begin, en om dat te kunnen verdragen moet je inderdaad iets doen. ik juich alle kleine en grote stappen de goede kant op toe, ook al lijkt het soms 1 stap vooruit en dan 2 terug (en andersom, wat natuurlijk beter is). laten we elkaar niet de maat nemen, dat roept alleen maar agressie en aversie op. beter inspireren we elkaar, zoals je nu doet met je blog.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.